نهی از شراب در تورات¹: در تورات، در مقام سفارش به هارون آمده است:« تو و پسرانت چون به خیمه اجتماع ( خیمه عبادت ) داخل شوید، شرای و مُسکِری منوشید. این است فریضه ابدی در نسلهای شما²» در جای دیگر از تورات آمده است: «اگر برای کسی پسری ظالم و سرکش باشد که به حرف پدر و مادر گوش ندهد و هرچند او را تنبیه کنند گوش به آنان ندهد، پس پدر و مادر او را گرفته نزد بزرگان شهرش به دروازه برند و بگویند این پسر ما ظالم و سرکش است و به حرف ما گوش فرا نمیدهد و او شرابخوار و پرخور است، پس همه مردم شهر او را سنگسار کنند تا بمیرد!»³ در کتاب اشعیا( از ملحقات تورات ) نیز آمده است: «وای بر آنانی که در بزمهای ایشان عود و بربط و دف و نای و شراب می باشد.»⁴

نهی از شراب در انجیل: در انجیل پیرامون یحیی و ماجرای تولدش چنین آمده است: «ای زکریا، تو به واسطه ولادت فرزندت یحیی سرشار از شادی و خوشی خواهی شد و بسیاری نیز از میلاد او شادمان خواهند گردید، زیرا او در نظر خداوند بزرگ خواهد بود. یحیی نباید هرگز به شراب یا دیگر مسکرات لب زند.....⁵» در یکی از ملحقات انجیل آمده است: «مست شراب نشوید که در آن فجور (گناهان) است بلکه از روح پر شوید⁶» ⁷

نهی از شراب در قرآن: در قرآن کریم، در چهار مرحله از شراب نهی شده است که خداوند متعال در هر مرحله به زشتی و پلیدی بیشتری از شراب اشاره کرده تا جایی که در مرحله چهارم صراحتا از نوشیدن شراب نهی کرده است:

مرحله اول: اشاره کوتاه به نامطلوب بودن شراب: خداوند در آیه 65 از سوره نحل «مسکرات» را در مقابل «رزق پاکیزه» قرار داده و می فرماید: «از میوه های درختانِ نخل و انگور مسکرات (روزی ناپاک) و همچنین روزی خوب و پاکیزه می گیرید». این آیه اشاره کوتاهی به ناپاک و نامطلوب بودن شراب دارد.

مرحله دوم: اشاره به مضرات فراوان در مقابل منافع کم: خداوند در آیه 219 از سوره بقره می فرماید:«درباره شراب و قِمار از تو سوال می کنند، بگو: در آنها گناه و زیان بزرگی است و منافعی برای مردم در بردارد ولی زیان آنها از نفعشان بیشتر است».

مرحله سوم: اشاره به تضاد شراب با عبادت خداوند: خداوند متعال در آیه 43 سوره مبارکه نساء از اقامه نماز با حالت مستی نهی کرده و می فرماید:«ای کسانی که ایمان آورده اید، درحال مستی به نماز نزدیک نشوید، تا بدانید چه می گویید!»

مرحله چهارم: نهی صریح و شدید از نوشیدن شراب: خداوند در آیات 90 و 91 سوره مبارکه مائده، شراب را پلید و عمل شیطان دانسته و صراحتا مومنین را از نوشیدنِ آن نهی کرده و می فرماید:«ای کسانی که ایمان آورده اید؛ بدانید که شراب و قمار و بتها و بخت آزمایی پلید است و از عمل شیطانند، از آنها دوری کنید تا رستگار شوید. شیطان می خواهد درمیان شما بوسیله شراب و قمار عداوت ایجاد کند و شما را از ذکر خدا و از نماز بازدارد آیا (با این همه زیان و فساد) خودداری خواهید کرد؟!»⁸

منابع:

1.گرچه تورات و انجیل مورد تحریف واقع شده و در آنها نسبت نوشیدن شراب به بسیاری از بزرگان داده شده اما در همین کتابهایی که الان موجود هست نیز مطالب قابل توجهی پیرامون نهی از شراب وجود دارد.

2.سفر لاویان باب 10 آیه 9

3.سفر تثنیه باب 21 آیه 18

4.کتاب اشعیا باب 5 آیات 11-12

5.انجیل لوقا باب 1 آیات 13-15

6.رساله پولس بافسیان باب 5 آیه 18

7.تصریحات دیگر از عهدین ( تورات و انجیل ) بر نهی از شراب: سفر لاویان باب 10 آیه 9/ امثال سلیمان باب 20 آیه1/ اشعیا باب 28 آیه1/ سفر لاویان باب 30 آیه 10

8.گویند: روزی مهدی عباسی که از حلفای بنی عباس بود، برای اینکه قدرت عملی امام کاظم را زیر سوال ببرد اشکالی پیرامون شراب مطرح کرد و گفت: در آیات قرآن تنها از بدیِ شراب گفته شده و در هیچ آیه ای از آیات قرآن با صراحت حکمِ به حرمت شراب داده نشده، چرا شما نوشیدن شراب را حرام می دانید؟ امام فرمود: خداوند در آیه 33 سوره اعراف، إثم (گناه) را حرام کرده و فرمود:«ای پیغمبر بگو پروردگار من، تنها کارهای زشت چه آشکار و چه پنهان و نیز إثم (گناه) را حرام کرده است» و در آیه 219 سوره بقره، شراب را إثم دانسته و فرمود: «ای پیغمبر از تو درمورد شراب و قمار می پرسند، بگو در آن اثم کبیر (گناهی بزرگ) است». در این دو آیه گفته شده؛ شراب إثم است و إثم حرام است. بنابراین شراب حرام است. پس در حرمت شراب از منظر قرآن نباید شک کرد. منبع: فروع کافی، ج6، ص406