خلبان فرود بدون چرخ: هنوز تشویق نشده ام، ممکن است دو ماه حقوق هم نگیرم
خلبان شهبازی در گفتگو با خبرآنلاین، لحظه به لحظه فرود اضطراری پرواز 743 مسکو به تهران را تشریح کرد
امید سلیمی بنی: خلبان هوشنگ شهبازی، مرد 55 ساله میانه ای، قهرمان فرود بوئینگ بدون چرخ است. او در گفتگو با خبرآنلاین، لحظه به لحظه فرود در پرواز 743 مسکو به تهران را تشریح کرد که در ادامه می خوانید.
* کاپیتان شهبازی، چرا زمانی که از مسکو بلند شدید، متوجه نشدید چرخها نقص دارد؟
زمان
تیک آف (بلند شدن) این مشکل و نقص مشخص نمی شود. آنجا چرخها باز بود و ما
روی زمین مسکو بودیم، طبیعتا چرخها را بعد از بلند شدن هواپیما از زمین می
بندیم. پرواز ایران ایر از مسکو به تهران، به دلیل قوانین بین المللی دارای
دو گروه ناوبری هواپیما بود. چون هر گروه باید ساعات خاص و محدودی را در
روز پرواز کند. دو گروه خلبان و کمک خلبان و کمک مهندس در این پرواز بود.
گروه اول، صبح از مهرآباد به فرودگاه امام خمینی رفت، بعد از آنجا به مسکو
پرواز کرد. بعد از سوار شدن مسافران، ما گروه دوم بودیم که از مسکو به
تهران پریدیم. پرواز بدون هیچ مشکلی در ارتفاع 37 هزار پایی حدود 3ساعت و
نیم انجام شد.
* پس شما هنگام فرود متوجه شدید چرخهای دماغه هواپیما باز نمی شود؟
برای
درخواست کم کردن ارتفاع لازم است مسایلی را در هواپیما رعایت کنیم. زمانی
که شروع کنیم کارهای فرود را روی فرودگاه امام انجام دهیم، از خلبان بغل
دستم درخواست کردم چرخها را پایین بدهد، آنجا بود که متوجه شدیم چرخهای
دماغه هواپیما پایین نیامد. ما نشستن را فراموش کردیم و درخواست کردیم برای
رفع نقص به آسمان ساوه برویم.
* چرا آسمان ساوه؟
معمولا
برای هر پروازی که به مشکل بر می خورد، اطراف فرودگاه، هواپیما مجبور می
شود از خط پروازی خارج شود تا اشکال را برطرف کند و برگردد برای فرود. ما
از خط فرود فرودگاه امام خارج شدیم و بالای رود شور نزدیک ساوه رفتیم، آنجا
دستورالعمل های کارخانه سازنده را برای بازشدن چرخ دماغه سه چهار بار
انجام می دادیم. وقتی به نتیجه نرسیدیم، درخواست کردم مهرآباد بنشینم.
* چرا مهرآباد؟ چرا در همان فرودگاه امام ننشستید؟
همین
را برج مراقبت مهرآباد پرسید. گفتم فرودگاه امام یک باند فعال بیشتر ندارد
و در صورتی که ما فرود اضطراری داشته باشیم باند بسته خواهد شد و لاجرم
تمام پروازهای بین المللی ما تغییر مسیر می دادند. این برای آبروی کشور ما
خوب نیست که با بسته شدن یک باند، فرودگاه از کار بیفتد. از طرف دیگر
احتمال داشت خدای نکرده هواپیما آتش بگیرد و اگر بنزین آتش می گرفت، اوضاع
کاملا از کنترل خارج می شد. در مهرآباد کمکهای پزشکی و آتش نشانی، زودتر و
راحتتر در دسترس قرار می گرفت.
* مگر این امکانات در فرودگاه امام نبود؟
قطعا
بود، ولی من مطمئن نبودم کمکهای پزشکی و آتش نشانی به موقع برسد، چون بعد
مسافت هم مطرح بود. من بایستی به فکر مسافران باشم، هر کاری لازم است باید
انجام بدهم مسافران آسیب نبینند.
* و فرود آمدید؟
نه
به این سادگی که می گویید یا در فیلم می بینید. خوشبختی من این بود در آن
پرواز معلم خلبانهای دیگر حضور داشتند. با لطف خدا و وجود آنها من توانستم
این کار را کنم. دوستانی مانند استاد رستگارفر معلم خلبان، عقدایی معلم
خلبان و خلبان قربانپور کمک زیادی به فرود کردند.
* برگردیم به موضوع باز نشدن چرخها، آیا این هواپیما قبلا هم دچار مشکل شده بود؟
به
هیچ عنوان، در چندین پرواز قبلی هیچ مشکلی در چرخ دماغه این هواپیما نبود.
پرواز قبلی هم پرواز مسکو بود و ما مشکلی نداشتیم. البته علت اشکال را از
قسمت فنی باید بپرسید. درست است مهندس مکانیک هستم ولی از لحاظ تخصصی نمی
توانم بگویم این اشکال چه بود.
* سن هواپیما بوئینگ 727 که مجبور به فرود شد، چند سال است؟
فکر می کنم از سال 1976 وارد ایران ایر شده.
* همین موضوع یا قطعات مستهلک باعث مشکل نشد؟
عرض کردم نمی دانم. این را از بخش فنی باید بپرسید.
* برمی گردیم به لحظه فرود. احتمال حادثه، مانند سوختن هواپیما و شعله ور شدن بنزین چقدر بود؟
همیشه
این احتمال در فرودهای اضطراری هست. وقتی از تهران درخواست کردم روی
مهرآباد بنشینم، روی آسمان کهریزک، چند دقیقه ای پرواز کردم تا بقیه سوخت
اضافه هواپیما را بسوزاندم. این به نفع مسافران در سانحه احتمال است. میزان
سوخت در هواپیما، حساب و کتاب دارد، بنزین پرواز مسکو به تهران حساب می
شود و احتمال می دهیم اگر باند بسته بود تا اصفهان برویم و نیم ساعت هم
برای پریدن روی اصفهان بنزین ذخیره می کنیم و علاوه بر تمام این سوختها،
باید ده درصد کل بنزین را هم باید در باک داشته باشیم. همه اینها برنامه
ریزی آموزش خلبان موجود است.
* پس مطمئن بودید بنزین اضافه در باک نیست؟
بله،
وقتی درجه سوخت را کنترل کردم، با مسافران صحبت کردم و وضعیت را توضیح
دادم. همه اتمام حجتها را با همه اعضای تیم پرواز انجام دادم و دستور
آمادگی برای تخلیه به مهمانداران دادم. به طور کلی در هر سانحه و اشکال که
خلبان احساس کند، دستور تخلیه سریع می دهد، در عرض 30 ثانیه توسط
مهمانداران، سرسره های اضطراری باز می شود تا همه به سرعت بیرون بروند،
وگرنه می سوزند. به همکاران گفتم هر وقت این علامت- که زنگ خاصی است- را
شنیدید، بلافاصله درها را باز کنید. سرسره های نجات بعد از باز شدن درها
پایین می پرند و مردم می توانند خارج شوند.
* نقش مهمانداران در این فرود چه بود؟
شاید
مردم ندانند که وظیفه اصلی مهمانداران، کمک به مسافران در حالت اضطراری
است تا جانشان را نجات دهند. مهماندار، وقتی بیکار است می تواند سرویس دهد،
ولی وظیفه اصلی اش هدایت سریع مسافران به بیرون در موقع اضطرار است.
* و نشستید؟
من بعد از اینکه اجازه گرفتم بنشینم، کارهای کارخانه سازنده را به دقت انجام دادم و چرخهای اصلی را به آرامی روی زمین گذاشتم.
بله، ما هم در فیلم دیدیم که چقدر هواپیما آرام و راحت روی زمین نشست.
باید
من را در آن لحظه می دیدید چقدر دارم عرق می ریزم و چه هیجانی دارم که
هواپیما ناگهان آتش نگیرد و از باند بیرون نرود. کنترلی روی هواپیما
نداشتم. هواپیما وقتی روی هوا می پرد، قابل کنترل است. هر چه سرعت کمتر می
شد، دماغه سنگینتر می شود. وقتی روی باند می نشیند، با فرمان می شود آن را
کنترل کرد، ولی این فرمان هم روی چرخهای دماغه کنترل دارد. در فرود ما هم
اصلا چرخها باز نشده بود. برای همین، هر لحظه ممکن بود هواپیما از باند
منحرف شود و به جایی برخورد کند. روی حرکت آن، کنترلی نداشتم. تنها کنترلی
که داشتم اختلاف ترمز روی پای چپ و راست بود. چون هواپیما، دو پدال ترمز
دارد. از اختلاف این دو ترمز استفاده کردم تا هواپیما از باند منحرف نشود.
* و مشکلی بعد از فرود و توقف پیش نیامد؟
شکر
خدا، دماغه آتش نگرفت. دماغه بسیار سرخ شده بود. آتش نشانی سریع وارد باند
شد و با آب، دماغه را خنک کرد. مسافرها هم به موقع از هواپیما و از طریق
سرسره ها پایین آمدند و به فرودگاه رفتند. خوشبختانه تیمهای امدادی در
فرودگاه بسیار آماده بودند و همه پیش بینیها انجام شده بود و مسافران
جانشان حفظ شد.
* تاکنون با کسی که این تجربه را داشته، گفتگو کرده اید؟
این
تجربه بسیار کم است. من هم تجربه نداشتم، ولی آموزش لازم را دیده بودم.
تصور نمی کردم کنترل هواپیما اینقدر بدون فرمان و چرخ، مشکل باشد.
* از آن روز که پرواز دیگری نداشته اید؟
قانونی
وجود دارد که هر خلبان هر سانحه یا حادثه تا اطلاع ثانوی اجازه پرواز
ندارد، چه کار خوب انجام داده باشد یا بد. همه این گزارشها خوانده شود،
مصاحبه ها و بررسیها انجام شود و اگر تشخیص دادند کسی مقصر است تنبیه می
شود، هر کسی مقصر نباشد دوباره به سر کار می رود. من هم طبق این قانون الان
در خانه ام و کار نرفته ام.
* این مرخصی اجباری، با حقوق است؟
نه، کسانی که منتظر بازگشت به کار هستند حقوقشان از بین می رود. یعنی ممکن است دو ماه حقوق نگیریم.
* فکر می کردم تشویق شده اید؟
تا حالا نشده ام ولی قرار است بررسیها انجام شود تا ببینم چه تصمیمی گرفته می شود.
* وقتی وارد خانه شدید، خانمتان می دانست؟
بله، وقتی برگشتم خانه به خانمم گفتم صندوق صدقاتت درست کار کرد و خراب نبود. او همیشه موقع پروازهای من، صدقه می دهد.
